تیم کوهنوردی زلان

آره ، در بازگشت از شاهوار خوشحال شدم  از اينكه ديدم جاده آرم حسنيان رو تيغ انداختن و لي نمي دونستم كه اين كار نه براي رفاه حال محليها است و  نه براي دسترسي را حتتر كوهنوردها به دامنه هاي شاهوار  . بلكه براي استحصال از يك معدن روباز آلومينيومه كه شاهوار اونو تو دل خودش جا داده بوده  درست بالاي آرم حسنيان به سمت چشمه خرسي. گرچه واژه استحصال مودبانه ترين واژه اي ايه كه ميشه بكار برد ولي قطعا بهترين و درست ترين واژه نيست . كلماتي مثل بهره برداري ، غارت ، چپاول  و ... واژه هاي بهتري هستند . معدني كه  نه سودش براي محليهاست ( البته دلايل زيادي براي اين حرفم دارم كه مجال گفتنش نيست . ) كه براشون ضرر هم داره ، ونه براي اكوسيستم منطقه كه حتما از اين قضيه بيشترين ضرر رو ميكنه . معدن ميشه گفت در زيباترين دره شاهوار قرار داره در جايي كه رودخانه تاش شروع ميشه و درختان بيد و اورس زيادي وجود دارن . بعد از اين زيباترين مسير صعود به شاهوار هم مسدود ميشه يا حداقل زيباييش رو  از دست ميده  . به اميد روزيكه ؛ نه من ديگه اميدي براي فهم زرخيز بودن خاك وطنم ندارم .